Aparaty słuchowe a dzieci

Aparaty słuchowe to urządzenia nie tylko dla osób dorosłych, ale również dla dzieci. Niestety dużym problemem okazuje się przekonanie dziecka do noszenia aparatu. Małe pociechy często samodzielnie pozbywają się urządzenia z ucha, starsze natomiast wstydzą się zakładać aparat na przykład do szkoły, ze strachu przed odrzuceniem i wścibskimi pytaniami rówieśników. Niedosłuch u najmłodszych staje się więc sporym problemem w związku z tym, że ciężko przekonać dzieci do słuszności noszenia aparatów słuchowych oraz do tego, że nowoczesne aparaty słuchowe mogą być nawet niezauważalne dla pozostałych.

fot. pixabaycom | cc0

Aparaty słuchowe i najczęstsze problemy związane z noszeniem je przez dzieci

Jeżeli chodzi o dzieci do 3 roku życia, stanowią grupę, którą najłatwiej przekonać do noszenia aparatu słuchowego. Dziecko przyzwyczaja się do niego w sposób naturalny, szybko przekonując się, że dzięki małemu kolorowemu urządzeniu, będzie mogło słyszeć mowę rodziców, śpiew ptaków, czy ulubioną muzykę. Jeżeli małe dziecko źle reaguje na aparat słuchowy, może to być wskazówka dla rodziców, że aparat jest źle dopasowany. Zbyt silne i wysokie dźwięki, powodują u dzieci stres, ból i niepokój, czasem nawet ból głowy. Dzieci mogą źle reagować na aparat również w momencie, kiedy zostanie źle dopasowany do anatomicznej budowy ucha. Idealnie dopasowanie jest zatem bardzo ważne. Dzieci, które noszą aparat od małego, są do niego przyzwyczajone i nie protestują. Gorzej sytuacja wygląda ze starszymi dziećmi, które wstydzą się rówieśników.

Co zrobić, żeby dziecko chciało nosić aparat słuchowy?

Początki, niezależnie od wieku bywają trudne. Dziecko z pewnością będzie zdejmowało aparat z czystej ciekawości. Może również odczuwać dyskomfort z powodu ciała obcego przy uchu. Gdy maluch zdejmie aparat, należy szybko go założyć i zająć dziecko na przykład zabawą. Małe dziecko szybko zrozumie korzyści, płynące z założenia aparatu słuchowego. Większe problemy wynikają z konieczności noszenia aparatu przez starsze dzieci. Najczęściej rodzic musi porozmawiać z nauczycielami, a czasem nawet z rówieśnikami o zaistniałej sytuacji.